Projekty zrealizowane

Główny cel projektu: przyczynienie się do intensywnego rozwoju uczelni wyróżniających się w regionach pod względem potencjału badawczego w poszczególnych dyscyplinach naukowych.

Dzięki dofinansowaniu możliwe będzie zrealizowanie trzech celów:

• podniesienie poziomu badań naukowych,
• zwiększenie znaczenia prowadzonych badań w międzynarodowym środowisku naukowym
• zwiększenie wpływu badań naukowych na funkcjonowanie otoczenia społeczno-gospodarczego w regionach.

Uzyskane fundusze Wydział Mechaniczny Politechniki Białostockiej przeznaczy na m.in. rozbudowę bazy laboratoryjnej, zwiększenie liczby publikacji naukowych, zwiększenie liczby monografii, zwiększenie liczby patentów, organizowanie wyjazdów studyjnych zespołów badawczych, udział zespołów badawczych w międzynarodowych konsorcjach naukowych, zwiększenie mobilności międzynarodowej pracowników, udział pracowników w konferencjach zagranicznych, wzrost deponowanych publikacji pracowników w czasopismach działających w systemie Open Access, intensyfikację i konsolidację współpracy nauki z biznesem.

Budżet projektu : 12 mln złotych

Realizacja projektu: styczeń 2019 roku do grudnia 2023

OPIS WYKONANYCH ZADAŃ

W 2019 roku wszystkie zaplanowane wskaźniki, wynikające z realizacji zadań zaplanowanych w ramach projektu, zostały osiągnięte.

Zestawienie zakładanych w poszczególnych latach wskaźników oraz ich wartości uzyskane w 2019 r. zamieszczono w tabeli nr 1:

Tabela 1. Zadania oraz wartości wskaźników wykonanych oraz planowanych do realizacji w okresie trwania projektu.

Projekt „Zaawansowane biokompozyty dla gospodarki jutra BIOG-NET” – projekt realizowany w ramach Działania 4.4 Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020.

Głównym celem projektu jest biosynteza i charakterystyka właściwości nowych hierarchicznych nanostruktur ZnO, Ag oraz krzemionkowych z domieszkowaniem jonami metali przejściowych oraz nanocząstek przez hodowlę wybranych rodzajów okrzemek stanowiących punkt wyjścia, fizykochemiczna charakterystyka oraz aplikacja na gruncie zastosowań kosmetycznych oraz żywieniowych.

W poszukiwaniu rozwiązań w nowoczesnych technologiach, zwłaszcza w projektowaniu i wytwarzaniu nowych nanokompozytowych materiałów nieorganicznych, bogatą inspirację stanowią mikroorganizmy. Jednym z najbardziej spektakularnych przykładów są okrzemki z ich fenomenalna zdolnością do syntezy amorficznej krzemionki o złożonej, trójwymiarowej, ażurowej nanostrukturze. Nadrzędnym celem projektu jest biosynteza i charakterystyka właściwości nowych hierarchicznych nanostruktur ZnO, Ag oraz krzemionkowych z domieszkowaniem jonami metali przejściowych oraz nanocząstek przez hodowlę wybranych rodzajów okrzemek stanowiących punkt wyjścia, fizykochemiczna charakterystyka oraz aplikacja na gruncie zastosowań kosmetycznych oraz żywieniowych. Wyniki tych badań pozwolą też lepiej zrozumieć mechanizmy i procesy biologicznej syntezy materii nieorganicznej przez mikroorganizmy oraz dalszego rozwoju nowych sposobów biosyntezy nanokompozytowych materiałów w przyjaznych dla środowiska warunkach.

Projekt jest realizowany przez konsorcjum naukowe w składzie:

• UNIWERSYTET MIKOŁAJA KOPERNIKA (lider konsorcjum),
• UNIWERSYTET IM. ADAMA MICKIEWICZA W POZNANIU,
• UNIWERSYTET WARMIŃSKO-MAZURSKI W OLSZTYNIE,
• POLITECHNIKA WARSZAWSKA,
• POLITECHNIKA BIAŁOSTOCKA,
• UNIWERSYTET SZCZECIŃSKI.

Budżet projektu: 20 898 921,93 zł (PB – 3 498 748,90 zł)

Termin realizacji: 2019-10-01 – 2023-06-30

W ramach projektu na Wydziale Mechanicznym Politechniki Białostockiej wypracowano oryginalne know-how w zakresie produkcji kompozytowych filamentów do druku 3D w skali laboratoryjnej i wielkolaboratoryjnej (tj. od ok. 200 g materiału) o unikatowych, projektowanych właściwościach fizycznych, chemicznych i mechanicznych.

Usługa dostępna jest tutaj.

Realizacje:

Nowatorskie badania na Wydziale Mechanicznym

MECODIA – Nowoczesne kompozyty o osnowie metalicznej wzmacniane naturalnymi okrzemkami (New metal matrix composites reinforced with natural diatoms) – projekt naukowy realizowany przez Wydział Mechaniczny Politechniki Białostockiej w konsorcjum naukowo-przemysłowym wspólnie z: Stifterverband Metalle (Niemcy), Fraunhofer IKTS (Niemcy), Klaster Obróbki Metali w ramach inicjatywy CORNET, dofinansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju.

Celem projektu jest wytworzenie nowoczesnych materiałów hybrydowych/kompozytowych o osnowie metalicznej z naturalnym wzmocnieniem w postaci pancerzyków okrzemek.

Celem badań jest wytworzenie oraz scharakteryzowanie nowoczesnych materiałów kompozytowych o osnowie metalicznej (MMC) z naturalnym wzmocnieniem, w postaci pancerzyków okrzemek. Kompozytowe materiały o osnowie metalicznej stanowią stosunkowo dużą grupę materiałów określanych przez rodzaj osnowy metalicznej, a także rodzaj wzmocnienia (wielkość, morfologię, orientację, rozmieszczenie, udział objętościowy/fazowy).

Innowacyjność projektu obejmuje wykorzystanie stosunkowo tanich, w porównaniu do dotychczas stosowanych napełniaczy (np. SiC), pancerzyków okrzemek, których zadaniem będzie poprawa efektywnych właściwości mechanicznych MMC. Nie bez znaczenia pozostaje fakt dostępności okrzemek, występujących zarówno w środowisku naturalnym, jak i możliwych do uzyskania w procesie hodowli. Osiągnięcie wyznaczonego celu, będzie wymagało określenia gatunków okrzemek spełniających wymagania (m.in. wielkość, morfologia), a także zoptymalizowanie procesu wytwarzania kompozytów.

Okrzemki są zróżnicowaną, pod względem wielkości (od 2 do 5600 µm), grupą jednokomórkowych, eukariotycznych i fotosyntetycznych mikroorganizmów. Komórka okrzemki, tzw. pancerzyk, zbudowana jest z dwóch nachodzących na siebie okryw otoczonych pasami obwodowymi. Pod względem składu chemicznego skorupka okrzemki składa się głównie z biogenicznej krzemionki.

Nowo zaprojektowany materiał kompozytowy zostanie wytworzony w oparciu o znane techniki wytwarzania (np. metalurgia proszków, odlewanie, wyciskanie) oraz poddany ocenie zarówno eksperymentalnej, jak i teoretycznej. Zastosowanie naturalnego napełniacza, będzie wymagało optymalizacji poszczególnych metod. Właściwości wytworzonego materiału zostaną poddane ocenie eksperymentalnej z wykorzystaniem najnowocześniejszych metod badawczych inżynierii materiałowej, m.in. obrazowanie z wykorzystaniem wysokorozdzielczej skaningowej i transmisyjnej mikroskopii elektronowej (odpowiednio SEM i TEM), komputerowej nanotomografii rentgenowskiej (nanoXCT), a także badaniom właściwości mechanicznych (m.in. wytrzymałość, moduł Younga).

Innowacyjny materiał kompozytowy zainteresuje branże z dziedziny konstrukcji lekkich, w szczególności przemysł motoryzacyjny, lotniczy, kolejowy, a w przypadku urządzeń mobilnych – elektroniczny.

Wartość projektu wynosi: 1 289 994,71 zł, w tym 744 754,98 zł dla Politechniki Białostockiej.

Projekt „Opracowanie aplikacji graficznej pozwalającej na odwzorowanie w świecie cyfrowym techniki malarstwa laserunkowego z wykorzystaniem palety barw utworzonej na bazie pigmentów historycznych” – realizowany i współfinansowany w ramach Działania 1.1 Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020 współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Poddziałanie 1.1.1 „Badania przemysłowe i prace rozwojowe realizowane przez przedsiębiorstwa”.

Celem projektu jest dogłębna analiza tradycyjnego malarstwa olejnego, przebadanie fizycznych, mierzalnych właściwości każdego składnika (farb, pędzli, podobrazi, rozpuszczalników) oraz sposobów ich użycia w procesie twórczym, a następnie opracowanie oprogramowania, które wiernie przeniesie malarską technikę laserunkową (MTL) do świata cyfrowego.

Głównym rezultatem jest opracowanie software’u, który będzie się składał z cyfrowych podobrazi, palet i farb. Aplikacja zostanie zaprojektowana w wersji mobilnej (tablety) i desktopowej oraz zintegrowana z istniejącymi rozwiązaniami hardwerowymi (elektroniczne pędzle, rysiki), będzie przeznaczona głównie dla dzieci i młodzieży do 15 r. ż. oraz uczniów i studentów szkół plastycznych.

Wartość całkowita projektu: 2 438 156,35 PLN

Kwota dofinansowania: 1 998 215,97 PLN

Okres realizacji:  01.08.2020 – 31.01.2022 r.

„Innowacyjna technika pomiarowa wspomagana algorytmami cyfrowego przetwarzania danych na rzecz ulepszonych procesów i produktów”
Umowa nr: PM/SP/0063/2021/1

Finansowanie ze środków Ministerstwa Edukacji i Nauki w ramach programu „Polska Metrologia”

Innowacyjna technika pomiarowa wspomagana algorytmami cyfrowego przetwarzania danych na rzecz ulepszonych procesów i produktów

Konsorcjum: Politechnika Lubelska (lider konsorcjum), Politechnika Białostocka, Politechnika Rzeszowska

Kierownik projektu: dr hab. inż. Dariusz Mazurkiewicz, prof. PL.

Kierownik projektu na Wydziale Mechanicznym PB: dr hab. inż. Małgorzata Poniatowska, prof. PB

Termin realizacji: 2022–2024

Wartość projektu (całkowita): 999 851,60

Wartość projektu (Wydział Mechaniczny, Politechnika Białostocka): 169 378,00

Koordynator projektu: dr hab. inż. Małgorzata Poniatowska, prof. PB.

Projekt nt.: „Innowacyjna technika pomiarowa wspomagana algorytmami cyfrowego przetwarzania danych na rzecz ulepszonych procesów i produktów”

Celem projektu jest prowadzenie prac naukowo-technicznych wspierających rozwój podstawowej metrologii naukowej stanowiącej bazę dalszych etapów, w tym badań i rozwoju w dziedzinie metrologii stosowanej oraz usług związanych z metrologią. Jego podstawą są badania metrologiczne służące dostarczeniu innowacyjnych rozwiązań w zakresie wyzwań naukowych i gospodarczych zidentyfikowanych w krajowych i unijnych dokumentach strategicznych. Między innymi poprzez działania w zakresie rozwoju kompetencji kadry B+R, budowaniazdolności w dziedzinie metrologii prowadzonych na różnych poziomach technologicznych i aplikacyjnych, bazujących na komplementarności kompetencji i zasobów sprzętowych partnerów projektu oraz GUM. Celem prac przewidzianych do realizacji w ramach projektu jest rozwój w tematyce metrologicznej, ukierunkowany na innowacyjność i jej transfer w formie nowych technologii do sektora przemysłowego.

Zadanie PB.

„Rozwój aplikacyjnych technik pomiarowych na rzecz ulepszonych procesów i produktów – opracowanie nowej, efektywnej metody pomiaru i poprawy dokładności powierzchni swobodnego kształtu”.

Powierzchnie swobodnego kształtu, to powierzchnie charakteryzowane przestrzennie zmienną krzywizną. Tego rodzaju powierzchnie są stosowane w wielu dziedzinach, poczynając od przemysłu motoryzacyjnego i lotniczego, sprzętu sportowego, po biomedycynę. Typowymi przykładami takich powierzchni są karoserie samochodów, kadłuby statków czy samolotów. Powszechnie projektuje się przedmioty użytku codziennego wykonane z tworzywa czy szkła, zawierające powierzchnie swobodnego kształtu. Odzwierciedleniem tych kształtów są powierzchnie form do ich wytwarzania, wykonywane na frezarkach wieloosiowych lub metodami obróbki elektroerozyjnej, elektrochemicznej czy szybkiego prototypowania. Przestrzennie zmienna geometria wymaga stosowania zaawansowanych technik projektowania, wytwarzania i pomiaru.  Procesy te prowadzone są w zintegrowanych systemach wytwarzania, w środowisku CAD.

Ocena dokładności powierzchni swobodnego kształtu polega na wyznaczeniu odchyłki kształtu, a tym samym największej lokalnej odchyłki powierzchni mierzonej od modelu CAD. Pomiary najczęściej wykonuje się na współrzędnościowych maszynach pomiarowych (WMP) na bazie modelu CAD według regularnych siatek punktów. Takie strategie nie wymagają wiedzy o cechach geometrycznych powierzchni ani o procesie obróbkowym i najczęściej pomijają punkty krytyczne powierzchni rzeczywistej, czyli punkty najbardziej odległe od powierzchni nominalnej.

Koncepcja nowej metody pomiaru wychodzi naprzeciw założeniom przemysłu 4.0 – szybkiemu podejmowaniu decyzji o jakości produktu na podstawie uzyskanych danych pomiarowych przy maksymalnym wykorzystaniu techniki cyfrowej, i dotyczy pomiaru powierzchni swobodnego kształtu po frezowaniu.  Efektywność nowej metody polega na skróceniu czasu pomiaru/zmniejszeniu liczby punktów pomiarowych w stosunku do możliwości procedur wbudowanych w oprogramowania WMP oraz do zwiększeniu prawdopodobieństwa wykrycia punktów krytycznych. Metoda umożliwi dobór optymalnej liczby i optymalnego rozmieszczenia punktów pomiarowych na modelu nominalnym w oprogramowaniu CAD już na etapie projektowania produktu, a następnie implementację rozkładu punktów w oprogramowaniu WMP.

Wszystkie działania zmierzające do podniesienia jakości procesów pomiaru i wytwarzania, oraz w efekcie do poprawy jakości produktu – od wyznaczania optymalnej liczby i rozmieszczenia punktów pomiarowych, przez wyznaczenie poprawek korygujących błędy wytwarzania, modyfikację modelu CAD produktu po wygenerowanie programu sterującego obróbką / wytworzeniem produktu zostaną zrealizowane w środowisku CAD. Efektywność metody zostanie zweryfikowana na przykładzie powierzchni zamykających i powierzchni formujących form wtryskowych.